Paar plaatjes en een babbel.
We hebben een volle agenda en ik loop achter (wij allebei eigenlijk) op schema. Het zijn fijne, mooie en creatieve dingen, dat wel.
Vanmiddag hadden we bijvoorbeeld weer overleg met Ruben, een van de mensen van het Plak-collectief / Café de Plak (waar je heerlijk kunt eten!) dat in mei haar 50ste verjaardagsfeestje viert. Dat doen ze met een festivaldag in het Goffertpark/openluchttheater en met een feest-magazine. Dat magazine zijn wij samen met Ruben aan het maken en dat gaat super smooth. We hebben een dikke creatieve klik met Ruben. Hij bracht trouwens de goddelijke zelfgemaakte Café de Plak-brownie mee voor bij de thee, jum!
Vrijdag hadden we ook een heel inspirerende koffie-meeting in de stad met Jochem, eigenaar van winkel Ieder z’n Vak. Ook voor hem gaan we iets leuks doen (dat ik nog even niet verklap, maar Jochem kwam met een erg leuk verzoek aan ons voor volgend voorjaar, met voorbereidingen in dit lopende jaar).
We hebben binnenkort weer overleg met een van de initiatiefnemers van het theehuis dat in het Goffertpark komt. Hij wil een boekje uitgeven voor bij de opening van het theehuis. Dat boekje vertelt o.a. over de geschiedenis van het vroegere theehuis. En wij helpen hem daarmee.
Zo zijn we met 3 opmerkelijke Nijmeegse plekken bezig, momenteel. Dat theehuis is nog enigszins toekomstmuziek, maar het lijkt wel te gaan lukken. Er is/was tegenstand van met name oudere omwonenden, uit angst dat het te groot en te druk wordt. Ook in ons complex hebben ouderen tegengestemd. Veel andere Nijmegenaren die het theehuis juist een warm hart toedragen, vinden dat allemaal maar zuurpruimerij. “Komt er een leuk initiatief, krijg je dit”. Ik hoop dat het de initiatiefnemers lukt om de tegenstanders gerust te stellen. En ik hoop vooral dat al die enthousiaste mensen die zich er juist op verheugen een fijne park-ontmoetings-plek krijgen en dat dit hen door de tegenstanders niet zal worden afgenomen. Wij gaan in elk geval weer met frisse zin Paul verder helpen met zijn boek.
Intussen moet ons eigen mini magazine zondag de deur uit, daar zijn we nu nog volop mee bezig.
Anyway.
Veel te doen, veel te overleggen en we proberen ook van elke lentedag iets fijns op te snuiven. Elk straaltje zon benutten we om buiten op ons dakterras een bakkie te doen. Soms ‘met zonder jas’, soms met een winterjack aan of een dekentje om.
Het is gek: nu het terras leeg is (er bleken veel bomen en struiken op ons terras ziek te zijn), zit het er eigenlijk nog fijner. De vele bomen om het terras heen, hebben nu de hoofdrol. En ons terras oogt rustig en overzichtelijk. Niet meer dat je steeds denkt: shit, ik moet weer sproeien en vegen en onkruid uit de bakken wegtrekken. Eigenlijk waren wij nog steeds een heel klein beetje slaafjes van ‘de tuin’. Doordat we in Dieren (waar we hiervoor woonden) een hele grote tuin hadden (voor- zij- en achtertuin) die mega veeleisend was, voelde ons dakterras als een verademing, zo zorgeloos wat betreft onderhoud. Maar eigenlijk moesten we er best wel veel aan doen. Nu het veel meer leeg is: lekker rustig. Een ruim terras met een bos om ons heen. Dus niks: steen maar nog steeds: groen, groen, groen. Zonder dat wij er iets voor hoeven te doen.
Deze week zijn de bouwmannen bezig met het afmaken van de balustrade. De nieuwe platen zitten er bijna tegenaan en het hekwerk dat weg is voor een nieuwe kleur coating, komt nu snel terug. Fijn als we niet meer tegen het blauwe plastic zitten aan te kijken.
Ik laat ‘t hier weer bij. Moet nog teksten nakijken voor ons eigen mini magazine, waarvan je bovenaan een detail afbeelding ziet. Hieronder nog een paar kiekjes van Kiki en dan zeg ik nu alvast: lekkere avond.
Kiki
Het terrasweer verandert een beetje, gure herfstige toestand wordt het, brrr…. Maar hieronder was het nog lekker lente!
