Thuis in ons kersthuis.
Thuis in ons kersthuis was het fijn terugkomen. En ook met een snuf opluchting, want het lelijke groene gaas rond het gebouw is weggehaald. Dat was niet meer nodig kennelijk en dat scheelt een heleboel. Vooral Dejan werd er chagrijnig van, dat alles binnen eruit zag alsof je door een groene zonnebril kijkt, zoals hij dat omschreef. Ik deel het gevoel wel. En was heel blij -voor hem helemaal- dat we weer normale lichtval hebben. De steigers staan nog wel en de loopplanken nemen daglicht weg maar het ergste was het groene gaas. Of: de groene waas. Die wil je niet, een groene waas voor je ogen, oh oh…
Thuis in ons kersthuis hadden we ineens een totaal ander raam in de werk-slaapkamer. Er was een appje gestuurd naar ons tijdens onze dagen weg; of ze toestemming kregen van ons om het raam te vervangen. Toen we thuiskwamen, stond alles weer op z’n plek alsof er nooit iets was gebeurd en het raam was intussen helemaal anders. Tovenarij, jaja… Er zat wel een groot raam in die kamer, maar dat kon niet open. De kamer was oorspronkelijk bedoeld als aanhangsel van de woonkamer maar het appartement werd aangeboden als woonplek met 2 slaapkamers. Dan moet er ook gewoon een raam in dat open kan. Wij hebben de opening tussen de woonkamer en die ‘bijkamer’ meteen al dichtgemaakt omdat wij thuis veel aan het werk zijn en daar een aparte kamer voor wilden. En we gebruiken ‘m ook als logeer-slaapkamer bij ‘net iets te luid gesnurk’ (van Dejan ;-). Dat nu in die kamer ook een raam open kan, is heel fijn. En de elegante manier waarop dat gedaan is (terwijl wij op de Veluwe hingen) is al net zo fijn.
Thuis in ons kersthuis heb ik toch maar weer de lichtjes in de boom gepropt. Want zonder lichtjes is ‘t uiteindelijk niet echt een kerstboom. Ze zien er niet uit (althans, de manier waarop ze hangen)… Maar hé, fuck de perfectie hoor. Als je geen talent hebt voor perfect mooi en netjes; dan maar niet. Dan maar genieten van gewoon gezellig (zeg ik nu steeds tegen mezelf als ik me alweer groen en geel loop te ergeren aan de lelijk verspreide lampjes in de boom). ☺︎
Ze blijven hoe dan ook hangen deze keer…
Thuis in ons kersthuis denken we met heel veel warmte en plezier aan de afgelopen 5 dagen op de Veluwe. Wat was het fijn. We gingen ‘noodgedwongen’ vanwege het renovatie-lawaai enzo maar we hebben er wel een paar heerlijke dagen van gemaakt.
Thuis in ons kersthuis ligt Freek op zijn vertrouwde plekjes en kunnen we zien dat hem dat goeddoet na 5 dagen helemaal anders, struinen we zometeen even door een van de leukst verlichte kerststraatjes van onze omgeving (de Leeuwstraat – we hopen dat ze daar nog steeds zo uitbundig zijn met hun buitenverlichting), komt morgenavond Maartje weer het traditionele sushi avondje doen en gaat dan ook de laatste adventskaars aan en: genieten we van dit weekend voor Kerstmis.
Datzelfde wens ik iedereen die dit blogje leest: heb een fijn bijna-Kerst-weekend.
Kiki
Hier onze kerstboom ’25.
De versie van na ‘mijn strijd voor kerstlampjes-perfectie’ (en het staken van die strijd omdat ik ‘t gewoon niet kan;-)
Er komen nog wat ‘linten’ bij (gewoon geknipte repen stof) in andere kleuren en dan is ie helemaal prima.
Ik word blij van ‘m, dat zeker.
En de husband ook, joe!