Dromerig.
We waren uiteraard weer in ‘t bos en daar liepen we door een prachtige gang/poort van dennenbomen (dat zie je op de foto hierboven). In mijn fantasie hingen daar dan lampjes, die het pad een warme gloed gaven. Dejan ‘hing digitale lampjes op’ en maakte mijn droompje waar, ha!
De hele dag was ‘dromerig’. We vierden de trouwdag van mijn pa en ma (vandaag 57 jaar geleden trouwden ze in Nijmegen) en we vierden ook een familiefeestdag van Dejan z’n familie. Mooie herinneringen koesteren (alle papa’s en mama’s zijn dood helaas), mooie wandeling gemaakt dus en nu een prachtig vuur in de houtkachel met kerstliedjes op.
Driving home for xmas…
Morgen doen wij dat ook. Met de taxi terug naar huis, over de Waalbrug onze thuisstad in. Altijd fijn. Oh, als ik over de brug weer mijn stad binnenrij breekt altijd de zon door, voel ik me weer blij. Ronnie Ruysdael kon het Nijmegen-sentiment niet beter verwoorden dan in dit leuke liedje (‘Nijmegen’).
Hier op de Veluwe hebben we een uber knus kersthuisje, we zullen het nog gaan missen… Deze midweek zal heel veel warme, fijne herinneringen nalaten, weten we nu al. Wie weet, komen we volgend jaar wel terug in de week voor Kerst. We verheugen ons intussen ook weer op ons eigen kersthuis, thuis. Waar zondag de 3e kaars op de adventskrans aan mocht en aankomende zondag alweer de laatste kaars. Iets met time die flies…
Anyway. Hier nog wat bosrijke kiekjes. En ook foto’s van onze ‘kersthuizen’. Daaronder het 3e en laatste snufje kerstige inspiratie uit ons Blaadje. Ga ik nu nog een paar uurtjes in de vlammen van de houtkachel turen, samen met husband en hondenkind, terwijl we mee-hummen met de kerstliedjes.
Fijne avond.
Kiki
▲ De adventskrans thuis wacht op ons (linksboven). Linksonder: ons fijne tijdelijke kersthuisje. Rechts: een piepklein kitchboompje en kaarsje in de vensterbank van ons vakantiehuisje.
▲ We zitten bij Eerbeek, op de Veluwe. En Eerbeek, doet zijn naam (en de beekjes in het bos) eer aan… Glasheldere stroompjes, overal.
