Een bijpraat. En (voor de 8e keer alweer) natuurlijk de herfstzondag-traditie, hier op mijn blogje.
De donkere dagen zijn begonnen. Met avonden die lekker lang duren. Bovenaan een afbeelding uit ons Najaarsboekje, dat een rubriek heeft over de donkere avonden.
Warm weerzien
We zijn weer thuis van onze midweek-vakantie en hebben het hartstikke fijn gehad. Het was heerlijk om terug te gaan naar de plek waar we voorheen vaak en graag naartoe gingen met minivakantie (Hoge Veluwe, bij Hoenderloo). Vlakbij het vakantiepark -Miggelenberg- licht een fantastisch natuurgebied: Schenkenshul. We zijn heel wat keren naar de Miggelenberg geweest en struinden dan dagelijks via het vakantiepark door het bos naar dat mooie gebied. Na een pauze van 12 jaar, waren we nu dus weer terug. Hier een kleine ode aan die prachtplek, met een paar foto’s die we afgelopen dagen maakten.
Links: goud op de Schenkenshul! En wat betreft de 2 foto’s hierboven: we struinden vrijdagmorgen nog een keer over de Schenkenshul, waar de zon het op dat moment af liet weten en er wat mist hing (voor ‘t eerst die dagen).
Na een kwartiertje werden we ingehaald door een enthousiaste jonge meneer, die zei: “Ik heb een foto van jullie gemaakt, jullie lopen zo mooi hand in hand in dit prachtige landschap”.
We raakten aan de klets, hij bleek ook op vakantie te zijn op de Miggelenberg. Hij vroeg of we het leuk vonden als hij de foto zou appen en dus wisselden Dejan en hij mobiele nummers uit. Toen hij wegliep, brak langzaam de zon door. Ik maakte op mijn beurt, een foto van die jongen in het landschap en die heeft Dejan naar hem geappt.
En zo staan wij dus hand in hand (zo lopen we altijd, klef stel, ha!) op een foto van de Schenkenshul. Dierbaar. Die lieve jongen was ook heel blij met de foto van hem op de Schenkenshul, appte hij. Hij komt hier elk jaar en zijn droom is om er op een dag te gaan wonen. We hopen enorm voor hem dat zijn droom werkelijkheid wordt.
Dagelijks bezoekertje
De Miggelenberg is een fijn vakantiepark. Je rolt vanaf het park zo, hup, het bos in. Het park is lekker rustig (wij gaan buiten de schoolvakanties) en alle huisjes liggen fantastisch in het bos, met je eigen tuin erbij en met meer dan genoeg privacy. En als je dan bij de parkwinkel een zakje eekhoornvoer scoort voor op je tuintafel, levert dat hele leuke taferelen op:
Voor bewegende beelden van de supersnelle eekhoorn, klik hier: IMG_9517
Thuis!
Een van de voordelen van weggaan: het thuiskomen. We hebben een mega fijn (bijna ‘luxe’) appartement met mega mooi uitzicht op een mega toffe plek in een mega mooie stad. Meer ‘mega’ dan dit kan ik ‘t niet maken, joe! Dat alles garandeert een heel fijne thuiskomst. Over ruim een week vluchten we weer een midweek weg van de renovatie-hectiek: dan naar Zuid Limburg. Dan zitten we 5 dagen bij Gulpen, op de Gulperberg. Hebben we ook erg veel zin in. Maar voor nu is het weer gewoon genieten geblazen van ons eigen, lekkere thuis.
Toen we terugkwamen, vielen ons twee dingen op.
1) De bouwsteigers zijn alweer een flink stuk hoger gekomen. Maar ze hebben onze boomhut gelukkig nog niet bereikt. Wat heel fijn is, want wat namelijk ook opviel:
2) wat zijn de herfstkleuren in die 5 dagen weg nog intenser geworden. Daar kunnen we nu nog heel even ‘steiger-vrij’ van genieten.
Herrie
Of ik dat genieten van ons lekkere thuis de aankomende werkweek nog steeds roep, is trouwens wel even afwachten. Het wordt een lawaaierige week, waarbij ze o.a. aan de slag gaan op het dak, waar wij pal onder wonen. De bouwbegeleider appte ons een paar dagen geleden al, om ons voor te bereiden op de heftige herrie die dat zal gaan geven. Gelukkig hebben we koptelefoons met noise canceling. En het vooruitzicht dat we de werkweek daarna dus het gedoe weer kunnen ontlopen in het zuiden van ‘t land, helpt ook.
Komende week komt er nieuw glas in alle ramen, dat geeft alweer wat demping van alle bouwgeluiden misschien. En ze gaan komende week ook beginnen op ons dakterras. Dat moet helemaal leeg. Wij hebben ons leeg-maak-werk gedaan, de rest wordt door de bouw gedaan gelukkig. Spullen die er nu nog staan, worden op pallets het dak op getakeld, is ons verteld.
Veel gedoe dus. En wij moeten wel gewoon doorwerken thuis, hebben van alles dat af moet. Toen we laatst overleg hadden bij eetcafé de Plak, over de jubileum placemats die wij aan het maken zijn, kwam er een hele leuke vraag van hun kant bij: of we samen met hen een ‘feest glossy’ (magazine) willen maken voor straks in mei, als ze hun officiële jubileum-moment hebben. Wij dragen dit collectief een heel warm hart toe en willen dit super graag voor -en samen met- hen doen. Een spannend, inspirerend en uitdagend vooruitzicht! En dus weer een klus erbij. We gaan ervoor. Maar hoe haalbaar het werken wordt tijdens de renovatie-herrie is afwachten.
Dierbare dag vandaag
Vandaag rijden we samen met René, de broer van onze overleden vriend André, naar Gorinchem. Daar woont Joke, de geliefde van André. Bij haar thuis gaan we samen met de familie van André lunchen en bijkletsen. Met Joke heb ik al heel mooie bel-bijpraat-momenten gehad, fijn om nu haar kant op te reizen en ook de broers en zussen van André weer te zien.
We zijn al eerder bij Joke geweest, zomer ’24. Toen nam André ons mee die kant op. We hadden een superfijne dag met z’n vieren. Joke woont fantastisch, in de Gorinchemse binnenstad en bij de uiterwaarden van de Merwede. Hiernaast een van de foto’s van die dag, met André en Joke er samen op.
We missen ‘m. Vandaag vieren we de fijne herinneringen.
Ik sluit af met de wekelijkse herfstige woorden en noten.
Fijne zondag.
Kiki
☂︎☂︎☂︎
Herfst. De nachten vallen, de dagen schieten uit de grond
en vullen zich met oranje gloed.
Loesje
☂︎
Wanhoop nooit over wat regeringen uitvreten, zij vallen vlugger dan herfstbladeren.
Johan Anthierens
☂︎
Waar blader ik nou dan weer doorheen.
Loesje
Herfstsong van deze zondag: When fall comes to New England – Cheryl Wheeler
Als de herfst naar New England komt,
schijnt de zon zo mooi naar binnen
en is de lucht zo helder
dat je bijna de druiven aan de wijnstokken
kunt horen groeien.
Klik hier.
☂︎☂︎☂︎