Het laatste herfstzondag-blogje, nummertje tien!
Met een bijpraat, een extra lekker herfstdrankje (om de herfst nog maar een keertje te vieren) en natuurlijk de herfst-woorden en -noten.
Op de foto boven: alles dat deze tijd van het jaar weerspiegelt. Eikeltjes en besjes nog van de vroege herfst, verdorde blaadjes van nu-de late herfst en gedroogde sinaasappel, schilfers kaneelstok en steranijs voor het eerste snufje kerstgevoel.
Dat kerstgevoel zwiert hier in huis trouwens al een beetje rond: de adventskrans is klaar en hangt op z’n plek. Een week te vroeg, maar ook weer niet, want dat was traditie bij ons thuis: een week voor 1e adventszondag hing de krans al klaar. Dejan en ik hebben die gewoonte overgenomen en ‘m vandaag samen in elkaar geflanst, met veel plezier. Ergens deze week een berichtje erover.
Verder is het fijn om weer thuis te zijn. We zitten wel enorm te proesten allebei. Man, wat een hoest-geweld hier! Vandaag zou een vriendin van mij een dagje deze kant op komen, maar ik heb afgezegd. Het gaat me niet lukken. Ik kan niet gezellig bijkleppen, zit de hele tijd te blaffen, ben er gaar van. Wel meteen een nieuwe afspraak gemaakt met haar, nu in kersttijd, ook leuk. We zouden ook borrelen met vrienden vanavond en ook dat gaat ‘m niet worden. Het is een dagje cocoonen, beetje lief zijn voor onszelf. Hebben daarnet een peer-gember smoothie gemaakt en er staan nu cinnamon rolls in de oven, die geur…! Ik duik ook nog in een warm bad, met extra veel eucalyptus badschuim. Wie weet, doet dat iets, ‘k heb namelijk overal spierpijn van ‘t hoesten.
Proost, herfst!
Hier een heerlijk kruidige herfst mocktail, zonder alcohol dus. Je moet er wel even voor naar de drank-zaak, voor een alcoholvrije ‘rum’: Lyre’s Dark Cane Spirit. Vanille, karamel en vijgen spelen de hoofdrol in dit goddelijke goedje. Die fles schaf je niet voor niets aan, daar kun je van alles mee!
Nodig – voor een herfstmocktail voor 2 personen
- 3 takjes rozemarijn
- 350 ml perensap
- 1 el kaneel
- ijsblokjes
- 50 ml Lyre’s Dark Cane Spirit
- 100 ml spa rood
Bereiden
Haal de blaadjes van 1 takje rozemarijn en schudt deze met het perensap, de kaneel en de ijsblokjes in een cocktailshaker, ongeveer 1 minuut. Vul 2 glazen met wat ijsblokjes, verdeel de Lyre’s Dark Cane Spirit en de perenmocktail erover en maak af met de spa rood. Steek als laatste de resterende takjes rozemarijn in de glazen. Ik doe het drankje niet in heel deftige glazen, want het kaneelpoeder maakt ‘t een beetje rommelig. Deze heerlijke herfst-prooster vraagt om een ‘rustiek’ glas. Of een mok, kan ook. Voor vandaag hou ik ‘t trouwens bij honingthee (=rooibosthee met honing smaak en dan nog een flinke scheut honing erdoor), da’s fijn voor het rauwe strotje.
‘Houden jullie het nog uit in de bouwput?’ vroeg lezer Ingrid.
Wij gaan wat betreft het lawaai fris en fruitig een nieuwe week in. We kunnen er weer een beetje tegenaan omdat we een heerlijk stille midweek Veluwe achter de kiesjes hebben.
En oei oei-foei foei we kregen een tik op de vingers, er hing een briefje op het prikbord: “dat er meerdere keren bewoners gezien waren op de bouwsteigers”. En dat is gevaarlijk. Nou hebben wij ons daar dus ook schuldig aan gemaakt, oh jee oh jee oh jee. Dejan stapte niet uit speelsheid op die steigers (al is ‘t wel een speels ding die man van mij, joe!) maar hij ging geïrriteerd de steiger op om een radio uit te zetten, die schel en hard onze kamer in blies. Terwijl we, zonder glas in de ramen, zaten te werken en de glaszetters intussen in hun eigen stek aan het pauzeren waren. Dan denk je al snel: ik stap zelf wel even op die steiger en zet dat ding zachter. Dejan maakte toen dus een foto van dat unieke moment: een inkijkje in ons appartement op 5 hoog, van buitenaf. Zou ik ook hebben gedaan. Als je er dan toch staat.
Maar we houden ons uiteraard verder netjes aan de waarschuwing. Want het zijn geen speeltoestellen, de bouwsteigers. Al lonken ze wel enorm…dan fantaseer ik over hoe het zou zijn om uit het raam te klimmen en een ommetje te slenteren langs ons appartement, over de planken. Kijken wat vogels altijd zien als ze hierboven langsvliegen.
Gaan we dus maar niet doen.
Verder hebben we ook nog een briefje naast de deur gekregen van de renovatie-begeleider, met het verzoek aan de bouwmannen (geen bouw-vrouw gezien nog, tot nu toe) of zij niet zomaar willen aanbellen bij ons. Want dat gebeurt dan vaak voor ‘snel even een klus tussendoor’. Het briefje verzoekt hen om een afspraak te maken. Hopelijk helpt dat ons deze week wat beter om enigszins ongestoord te werken thuis. Dejan werd in de week dat we weer thuis waren na vakantie midweek 1 helemaal mesjogge van de bel om de haverklap, terwijl hij voor een deadline iets af moest hebben. Da’s nu dus misschien verleden tijd. En onze rustige focus-werk-momenten worden wellicht weer wat voorspelbaarder daarmee.
We hebben intussen de air B&B in Malden geannuleerd, want we kregen een heel lief aanbod van René, de broer van André. Dat we in zijn appartement mogen gaan zitten als hij in december op vakantie is. Dat is met OV voor ons fantastisch qua aansluiting, waardoor we ‘s avonds makkelijk gewoon thuis kunnen eten en in eigen bed kunnen slapen. Eerst voelden we ons bezwaard om in te gaan op zijn aanbod. Maar hij benadrukte het later nogmaals en legde uit dat ze zo blij zijn met wat wij voor André hebben betekend, dat hij dit ook nog namens hem graag voor ons doet. Dat kwam wel even heel liefdevol binnen… En we hebben al zoveel waardering gekregen en ook van Andre allerlei mooie en dierbare spullen ter herinnering (zo erfden we bijv. zijn elektrische vouwfiets, daar waren we helemaal stil van). Maar het aanbod van René is intussen ideaal, een perfecte uitwijkplek om overdag rustig te werken. Dus we pakken het dankbaar vast. Een dezer dagen even een bakkie doen samen en de sleuteloverdracht en dan zijn wij weer enorm geholpen in het dealen met de herrie hier.
We wachten verder nog wel even met het boeken een nieuwe midweek weg, omdat we deze week en die daarna willen ervaren hoe heftig het lawaai gaat zijn nu ze meer naar beneden zakken met de sloopwerkzaamheden. Op het laatst gaan ze nog de appartementen bij ons op de bovenste verdieping doen die nu nog niet gedaan kunnen worden, tegen die tijd zijn we zeker weer op mini vakantie. Maar dat wordt misschien pas januari. En dan willen we graag terug naar Veluwe vakantiehuisje 2, van afgelopen week.
We navigeren gewoon op wat er gebeurt en wat we voelen dat het beste is. Nou ja Ingrid tot zover dan ‘de bouw’, nou nou…
Terug naar de herfst.
Afbeelding hierboven: een hoofdstuk-pagina in ons Najaarsboekje, dat nog steeds bij Ieder z’n Vak de weg naar nieuwe eigenaren weet te vinden, fijn!
Hieronder de allerlaatste herfst-quotes en een heel.mooi.liedje. Van een Nederlandse muzikale tweeling. Enjoy!
☂︎☂︎☂︎
De winter wandelt op klompen, de herfst op pantoffels.
Gilbert Cesbron
☂︎
Als een jaar in een klok zou zitten, dan zou de herfst het magische uur zijn.
Victoria Erickson
☂︎
Een pepernoot maakt nog geen december.
Loesje
☂︎
Dan over de song van deze blog-herfstzondag: oh, how I love dit liedje… Het gaat niet zozeer over de herfst, meer over sneeuw en winter maar ik vond het een mooi nummer om de herfstweken op mijn blog mee af te sluiten. En wat wilde het toeval; een poedersuiker-wereld vanmorgen en op sommige plekken in ‘t land zagen ze serieus sneeuw deze zondagochtend, hoe leuk!
Dus:
White of the world – Tangarine.
Ik zag de wintersneeuw buiten vallen,
om deze stad opnieuw te verlichten.
Klik hier.
☂︎☂︎☂︎
Dat waren ze, de herfstzondagen. Mijn ‘ambitie’ is om vanaf volgende week vier keer een adventszondag te ‘doen’ hier. Vanuit niet-religieuze insteek, toch iets doen rond symboliek, sfeer, stilstaan en aftellen naar Kerstmis. Maar of ik daar de tijd en ruimte voor ga vinden kan ik nog niet zo goed inschatten. Verrassing dus.
Dank voor de leuke mailberichtjes die ik ontving over deze 10 herfstzondagen op mijn blog, ik vond het een feestje om ze te maken. Geniet nog van wat snufjes late herfst (of vroege winter…?) en een
fijne herfstzondag.
Kiki
