Een verjaardag met een lach, een traan en een gouden randje.
De dag begon met een mega bloos-moment vanwege het (voor mij) superlieve verrassings-blogbericht van mijn lieverd ❤︎
Het was een dierbare dag.
We hebben een hapje gegeten bij Klinkklaar in Nijmegen-oost. Fijn tentje, heerlijk eten, relaxte sfeer. Dat geldt ook voor Pimpelmees bij ons in de omgeving (in de wijk Hazenkamp) en Glaswerk, ook in oost. Alledrie de tentjes zijn van eigenaren Sjoerd, Tim en Bastien en zij weten hoe ze het moeten aanpakken. Bij Pimpelmees en Glaswerk waren we al geweest (Pimpelmees al vaker), bij Klinkklaar nog niet en het is al net zo leuk. Doen ze goed, allemaal aanraders. En hondjes zijn ook overal warm welkom.
We wandelden later op de avond vanuit oost naar de binnenstad, waar we bij Credible nog met een drankje op het terras hebben gehangen. En vervolgens aan de Waalkade de avondzon alles oranje zagen kleuren boven de rivier (foto bovenaan en collage onderaan). Om stil van te worden, dit zomeravondmoment. Een cadeautje. En ook weer een aanrader: doe je toetje in de stad en geniet van de soms serene Waalkade op de late avond. Verder was het ook nu weer opvallend stil en rustig in de stad, na de feest-orkaan van vorige week.
▲ Linksboven: Freek gaat altijd mee met ons, als we uit eten gaan. Dan krijgt hij extra lekkere snacks, zoals dit hartje dat op zijn brokkendoosje ligt (het is een plantaardige snack, waar hij dol op is).
Linksonder: samen proosten. Mijn lieve Dejan met een whiskey, ik met een mocktail.
Rechtsonder: de Bijleveldsingel gisteravond, leeg. Had je er vorige week moeten komen…
We hebben gisteren ook fijn zitten bomen met Joke, die hier was. Over Joke’s geliefde (en onze buurvriend) André. En over hoe het nu met haar gaat, hoe zij terugkijkt op de laatste periode met hem samen. We hebben samen wat tranen laten rollen en ook zitten grinniken om André z’n grappige en eigenzinnige trekjes. We waren gisteren ook nog met haar samen en zijn tweelingbroer in het appartement van André. Dat was fijn en raar. Ik stond met zijn broer (wat zijn er toch veel gelijkenissen, blijft bijzonder!) op het balkon van André . En toen hadden we het erover wat hij fijn had gevonden aan het wonen in zijn appartement en wat niet. De hitte, vond hij altijd heel naar. En zijn uitzicht was prachtig maar ook te opgesloten in het groen, vond hij. Dat zei hij ook vaak als hij bij ons was; dat hij het een eenzaam uitzicht vond, zo ‘in het bos’ tussen de boomtoppen.
Wat laat een thuis veel zien van iemand’s persoonlijkheid. Zijn appartement was helemaal (en heel secuur!) georganiseerd. Veel structuur in alles, heel praktisch, ook sfeervol en het moest allemaal hoogwaardig zijn, vond André. Hij had alles op orde en dat straalt er ook nu na zijn dood nog vanaf. Het was ook wel confronterend om te zien allemaal. Alsof hij elk moment zelf uit de keuken zou komen met koffie en koeken. En dan zijn kenmerkende blauwe (soort van) bomberjack zien hangen aan de kapstok…daar ‘hing’ André.
We hebben een paar heel fijne en bijzondere aandenkens aan hem gekregen, waarvan Joke zei dat hij zou blij zijn dat dat naar ons gaat. Maandag gaan zijn dierbaren nog verder met het appartement en zorgen wij bij ons thuis voor koffie en wat lekkers.
Een thuis (zien) onttakelen van iemand die gestorven is, blijft raar. Ook wij hebben dat ervaren in het verleden met familie. Maar het is ook een tastbaar onderdeel van het afscheid nemen. Het is fijn dat we de kans krijgen om ‘gedag te zeggen’ tegen zijn woonplekje. Het was fijn om zo in zijn thuis nog met zijn dierbaren herinneringen op te halen. Droevig ook, maar troostrijk tegelijk. Het paste ook wel bij deze verjaardag. Een dierbaar dagje met tranen, warme verbondenheid en een gouden strik erom, ‘s avonds aan de Waal.
Aankomende week nog een paar berichten hier, vanaf volgend weekend start dan onze vakantiemaand. En dan ben ik 1 september weer terug op mijn blog. Maar nu eerst:
fijn weekend
Kiki
