Een maandagse bijpraat.

Vandaag waren we op pad om kruidenplanten te scoren. Biologische, zodat ze fijner zijn voor in de keuken. We zochten naar kruidenplanten die goed tegen volle zon en veel wind kunnen, wat op ons dakterras vaak voorkomt. Tijm, rozemarijn, munt, laurier en er komt nog oregano. Ze staan helemaal gezellig bij elkaar te buurten op de plantentafel. En nu maar hopen dat ze het volhouden, hier in ons kleine buitenparadijsje bovenin op de 5e.

Vrijdag waren Dejan en ik (weer) even bij de boom van André, op de begraafplaats. Dejan kon vorige week vrijdag niet mee, hij had een ingreep gehad bij de kaakchirurg, moest antibiotica slikken en had daardoor last van zijn maag. Om dan bij 35 graden in de hitte te gaan staan… Dus ik ging er met Joke, de geliefde van André, naartoe en daar kwam ook zijn familie. Het was fijn om er te zijn en ook de rest van André z’n familie weer te zien. Daarna met het hele groepje koffie en taart gedaan bij Pimpelmees. En vervolgens met Joke en de broer van André + zijn lief (wat een lief stel is dat ook!) bij ons thuis geluncht en natuurlijk geproost op André en nog meer herinneringen opgehaald.

Afgelopen vrijdag zijn Dejan en ik dan nog even samen die kant op gegaan, dat was ook fijn. We hebben een klein keramiek bloemetje gekocht, bij een van de winkels waar André graag en vaak kwam. En waar hij ook wel eens iets van meenam voor ons. Leuke originele cadeautjes. Het bloemetje dat we in die winkel hebben gekocht, hebben we vrijdag in de grond gestoken. Bij een lieve vogel, die vorige week vrijdag door de familie in de grond is gezet naast zijn boom. Het bloemetje valt bijna niet op maar dat is ook niet de bedoeling. Het is lief en subtiel en zo wilden we het ook. Op zijn naambordje bij de boom, ligt een lieve kraaltjesbloem van Joke, voor hem.
Het jaar is rond. Dat geeft een soort puntje op de i. We denken dierbaar aan hem terug en zullen hem zeker elk jaar gedenken, zowel op zijn geboorte- als sterfdag.

En verder
De weg vlakbij onze woonplek is aangepast en veel stiller geworden. Meerdere bewoners (in elk geval weet ik dat van mensen uit het 3e gebouw) en ook Dejan en ik, hebben keer op keer meldingen gedaan bij de gemeente van o.a. het lawaai van de weg. We hadden de laatste 1,5 jaar geregeld (een prettig) mailcontact met een medewerker van de gemeente daarover, die aangaf wanneer er wat aan gedaan zou worden. Het doel was begin dit jaar. Dat werd niet gehaald maar hij ‘beloofde’ wel eerste helft van dit jaar. Dat is wél gelukt. En het is echt een verschil, vinden wij in elk geval. Stiller asfalt werkt enorm. Ook is er een duidelijker middenberm gemaakt waar groen in komt, waardoor hard rijden minder aanlokkelijk is en oversteken voor de minder snelle park-bezoeker, beter te doen moet zijn. Dus ook fijn voor hén!

Dan de daklozenhuisvesting in het Goffertpark. Ik heb een brief gestuurd naar de gemeente, omdat wij nogal verwonderd waren over de slechte communicatie. En vooral ook om zorgen te uiten. Daarop is contact gezocht (net als met de weg) door een medewerker die betrokken is bij de opvang. Het was een goed gesprek en de medewerker vroeg of ik interesse had om in het kernteam van de opvang deel te nemen. Dat is een groep, bestaande uit de projectleiders van de gemeente, een mevrouw van de daklozenopvang zelf, soms ook handhaving en enkele omwonenden van het Goffert-gebied.

Ik aarzelde wel maar dacht meteen ook: wie A zegt… En dus hobbelde ik woensdagavond naar de eerste meeting (met een ingehuurde voorzitter, wat heel effectief was). Die ging goed. Als omwonenden hebben we alle ruimte gekregen om de zorgen op tafel te leggen (vooral de vraag: wat gebeurt er als verslaafde bezoekers van de opvanglocatie gaan ‘uitwaaieren’ over de wijken hier?). We hebben als omwonenden met best wel indringende woorden duidelijk gemaakt dat de gemeente zichzelf op achterstand heeft gezet in vertrouwen, door de fouten in de communicatie. Ik waardeer hoe begripvol daar mee omgegaan werd door de gemeente-medewerkers. Welke invloed we als omwonenden concreet zullen gaan hebben, moet blijken bij de komende meetings (het kernteam gaat om de zoveel weken bij elkaar komen dus we hebben nog heel wat te bespreken, beluisteren, bezien). Maar in de eerste meeting hadden we wel de indruk dat onze ervaringen en suggesties vastgepakt zijn. Dat was meer dan oké.

Het is geen gemakkelijk onderwerp. Want je snapt ook dat de druk van de binnenstad weg moet en dat deze mensen een plek nodig hebben. Ze zijn niet kwetsbaar voor de lol. Dat ze bescherming en hulp krijgen waar nodig en mogelijk, zegt ook iets ‘beschaafds’ over onze maatschappij en deze stad. Deze doelgroep heeft het nodig om niet aan z’n lot te worden overgelaten, dat begrijpt iedereen.

Maar je denkt ook: is een volkspark, waar zoveel mensen gebruik van maken en waar veiligheid zo belangrijk is, wel wijs? De keuze is natuurlijk allang gemaakt door de gemeente. Maar er kan nu, met dat kernteam, wel geprobeerd worden om te zoeken naar de beste manieren en middelen om de overlast zoveel mogelijk te beperken. Of suggesties en zorgen van omwonenden (afgelopen woensdag maar ook de komende tijd nog in de meetings) kunnen worden doorgevoerd en omgezet, gaan we ondervinden. Een tekstsuggestie’tje van mij -voor een zinnetje bovenaan een bel-schema- is in elk geval alvast overgenomen ( zag ik op het schema dat iemand in ons gebouw op het prikbord heeft gehangen). Meteen iets nuttigs kunnen doen dus, jaja, joe joe.

Ben je nou iemand die ook in het Goffert-gebied woont en ligt je iets op het hart rond de daklozenopvang die in het Goffertpark komt? Je mag me contacten. Wie weet, kan ik het meenemen naar de meetings met het kernteam. Dat doe je door via onze gezamenlijke website bij ‘contact’ een berichtje te sturen en dan krijg je mijn telefoonnummer en kun je me bellen met je suggestie enz. Ik wil die suggesties of opmerkingen niet via app of mail lezen, want dat geeft snel vergissingen. Mocht ik het niet kunnen meenemen zal ik daar ook eerlijk over zijn. Ik ben ook maar een individuele omwonende en een van de vele, vele partijen in dit verhaal. Maar als het haalbaar voelt, vertegenwoordig ik met plezier jouw stem/vraag/zorg/suggestie. Ga naar onze website, vul het contactformulier in en geef daarop aan dat je contact wilt.

Tot zover maar weer. Tijd voor een sap-achtig afzakkertje buiten in het zomeravondbriesje.
Tot de volgende.
Kiki