Zo, nou nou…zó zomers hoeft nou ook weer niet…

Oef da’s hard werken zeg! Voor het zonnescherm, de airco, de ventilatoren. Ze doen hun best om het een beetje aangenaam te houden en dat is ‘t nog maar net, maar de hitte wint in rap tempo terrein. De slaapkamer gaat denk ik ‘op slot’ (teveel hitte daar) dus dat wordt slapen op de slaapbank in de woonkamer vannacht (en de nachten daarna). Was ‘t maar vast dinsdag; 23 graden…

“Als ik vannacht bezwijk, dan is de auto voor mijn broer, jullie zijn mijn getuigen”, zei buurvriend André in de eerste jaren (voordat hij zijn lief Joke in zijn leven kwam) een paar keer tegen ons. In zijn wanhoop over de hitte, kwamen dan die dramatische statements, oh oh. Maar: we hebben hem stiekem wel een beetje in de smiezen gehouden steeds. Door dan bij hem -en bij buuf Nel- een ijsje te brengen. En dan meteen even te kleppen over de warmte en hoe het ging (de andere buuf deed nooit open als mensen bij haar aanbelden). Nel kon er prima tegen, die had alleen op echt extreme momenten last, maar over het algemeen bijna niet. Maar André had het heel zwaar. Wat ook niet gek was, met de ramen op het zuiden. In zijn appartement was het altijd ook veel erger dan bij ons, we hadden echt met hem te doen.

En dan is het morgen op zijn sterfdag, code rood en 40 graden. Morgen is het één jaar geleden dat hij stierf. Op het tijdstip van zijn overlijden staan we morgen bij zijn boom op de begraafplaats, samen met zijn lief Joke (met wie we nog steeds bevriend zijn), zijn tweelingbroer en diens vriendin en een zus van André (allemaal mensen waarvan we blij zijn dat we ze mochten leren kennen dankzij André). Ik hoop stiekem dat zijn boom (die al behoorlijk volwassen en hoog was toen hij in november geplant werd) al lekker in het blad zit en ons beschutting geeft tegen de zon… In elk geval neem ik een paraplu mee tegen de zon.

Na ‘de boom’ gaan we een bakkie doen bij Pimpelmees, een plekje waar Joke en André in zijn laatste maanden regelmatig kwamen (ook wel eens samen met ons, voor bijv. een lunch of borrel). Gelukkig hebben ze daar airco. En na Pimpelmees gaan we met z’n allen bij ons thuis lunchen. Een ‘mediterraanse lunch’, zonder te koken (niet nog meer hitte in huis). We maken een Griekse salade (met echte Griekse feta en gemaakt zoals wij ‘m kennen van vakanties in Griekenland) met lekker brood erbij, tzatziki, meloen, olijven. Een zomermaal.

Op André.
Met alle lieve dingen die hij had.
Dingen en momenten die voorbij blijven drijven.
Zoals deze kaart, die we terugvonden tijdens het opruimen (laatst al iets over geschreven).
We kregen ‘m toen we 1 jaar in Nijmegen woonden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kastanjebloemen

In de straat staan de kastanjebomen in volle bloei. Dat geeft heerlijke vooruitzichten: veel eetbare kastanjes straks in de herfst. Oh, alleen al denkend aan de herfst met zijn zalig koele nachten en mistige morgens…! De kastanjebloemen bloeien altijd prachtig lichtgeel/wittig -een beetje exotisch beeld wel- en daarna…worden ze spuuglelijk bruin. Om vervolgens veel poederig spul los te laten, dat dan aan Freek zijn lijfje blijft kleven en aan onze voeten enzo.

Zo mooi als de bloemen bloeien, zo mooi ruiken ze niet. Ik vind het een beroerd, onbestemd luchtje. Dat luchtje zweemt af en toe ook met een zomerbriesje richting ons dakterras (en bij open raam de woonkamer in). Dat je denkt: hoe kunnen kastanjes zo ontzettend lekker zijn terwijl hun voorouders zo smerig stinken? Je zou ze bijna niet meer lusten… Maar in de herfst zijn we al het zomerse ongemak allang weer vergeten (inclusief plaknachten tijdens hittegolven) en dan is het simpelweg smullen en snoepen geblazen van de kastanje-juweeltjes. Hieronder zie je de bloemenbomen.

Anyway. Nog even geduld met die heerlijke herfst.
En intussen van de zomer wel iets moois proberen te maken.

Nu gewoon niet overdag maar laat in de avond buiten zitten op het dakterras (foto hiernaast), luisterend naar uilen (en inmiddels soms ook al een krekel).

En proostend op ALLE seizoen.
Dus de zomer hoort er ook bij (al had ie van mij afgeschaft mogen worden, met verjaardag en al, ha!).

 

 

 

 

 

 

Snoeptip

Ik weet ‘t: dit hierboven ziet er een klein beetje uit als een plaats delict. Maar geloof me, het is je redding tijdens hitte, ha! Bevroren, geschaafd fruit. Niet alleen zalig verkoelend, ook heel erg lekker en vooral een van de meest gezonde dingen die je jezelf kunt geven op warme dagen (fruit in het algemeen, zeker fruit dat veel vocht bevat).

En dat ‘schaaf-fruit’ is heel simpel te maken.
• Vries rood fruit in. Of nog simpeler: koop een zakkie bevroren fruit bij de super • Doe het bevroren fruit in de blender, laat eerst even rusten om een klein beetje te ontdooien (anders breekt je blender z’n tanden op het stukbijten van dat bevroren fruit) • Als het even gestaan heeft en niet meer volledig bevroren is: pureer het fruit in de blender • Doe er vervolgens wat steviadruppels bij naar smaak en pureer nog een paar seconden. Suiker mag trouwens ook, of honing of een ander zoetje, maar dan wordt het natuurlijk wel minder gezond. Maar iets van zoet heb je wel nodig, vooral als je rood fruit neemt. Dat is vrij zuur, wat juist ook heerlijk verfrissend is, maar dat heeft dat zoetige wel nodig.

Het fruitmengsel is na het blenderen nog half bevroren en al half ontdooid • Doe het in een glas of bakje en zet dat in de vriezer. Niet te lang, dan heb je een baksteen waar je niks mee kan. Gewoon even een half uurtje a uurtje, ligt aan jouw vriezer. Het moet bevroren zijn maar wel makkelijk af te schrapen • Schraap of schaaf het bevroren fruitmengsel boven een bakje of glas, zet er een lepel in en…genieten maar! Genieten van koel, koeler, koelst. En van fruit. En van iets gezonds. Heb je mooi iets goeds gedaan voor je lijf, dat zo hard werkt om de hitte te managen.
Aanrader!

En dan heb ik ook nog een lekker zomerse mocktail-tip (die je op de foto hiernaast ziet, op onze eettafel): creamy mango.
Ik maakte ‘m afgelopen zondag bij het vaderdag-ontbijt voor Dejan.
Hij is makkelijk te maken en fris, tropisch en romig.
Je vindt het recept hier.

Dat was ‘m. Ik ga iedereen good luck wensen met deze oververhitte dagen. Doe voorzichtig met jezelf en denk aan maandag of dinsdag: nog maar 24/25 graden. Ik krijg al de bibbers van de kou als ik er aan denk, brrrrr!

Fijne avond.
Kiki