Effe doorwerken.

Bloggen is voor mij een paar dingen: geïnspireerd zijn en dat willen uitdragen / iets dat mij heel erg aan ‘t hart gaat, willen uitdragen / het kleine en fijne van het leven ‘promoten’ / geluksmomenten vieren en vastleggen / afleiding zoeken omdat ik geen zin heb om aan het werk te gaan.

Dat laatste is nu het geval, ha!

We moeten vandaag (op zaterdag) even doorwerken aan een paar klusjes. Op zondagen proberen wij niet te werken, dan maken we er, als ‘t even kan, een anders-dan-andere-dagen-dag van. Niet om religieuze redenen, maar omdat we behoefte hebben aan een dag van ademruimte, het leven vieren en stilstaan. Met een uitgebreid ontbijt of brunch als start van die dag. Het is ons dierbaar, de zondag. Dus die bewaken we wel een beetje, wat werken betreft.

Anyway. Maandag a.s. willen we ook een beetje Koningsdag vieren en werken we niet echt en dinsdag hebben we alweer een overleg met Ruben van de Plak. Dus Dejan werkt vandaag door aan het magazine en ik aan een ander (schrijf)klusje. Maar ik kan me er niet helemaal toe zetten, merk ik. Beetje moeite om te focussen vandaag. Bloggen is dan veel gezelliger en geeft bovendien een goeie warming up voor het andere schrijfwerk. Bij deze, jaja…

Mensen, wat knalt al ‘t groen buiten! Een feestje van heb ik jou daar. We waren woensdag eind van de middag in de Hatertse en Overasseltse vennen en bleven maar oh en ah roepen, zo prachtig. We struinden eerst een stuk, hebben vervolgens buiten op het gras van het pannenkoekenhuis een pannenkoek gehapt en zijn daarna in de avondzon teruggewandeld naar de bushalte. De bus stopt bij ons thuis om de hoek en middenin het vennen-gebied. In 10 minuten zijn we er, ideaal.

De vennetjes zijn heel dierbaar voor mij door de zomeravonden die ik er in mijn kindertijd doorbracht. Met de familie (en ik geloof ook een tante met haar kids of een vriendin van mams met haar kinderen, ik weet niet meer precies wie het was) naar de vennetjes. Bepakt en bezakt in de auto met z’n allen. Koelbox met ijsjes mee, kleurige badhanddoeken, zonnebrandspul, veel speelgoed en rieten matjes om op het zand te leggen. En oh ja: met je waterschoenen aan! Van die grappige plastic schoenen waarmee we het water van de vennetjes in gingen. De fluweelzachte bodem-blubber glibberde er tussen je tenen en je vingers. En je deelde het water deelde met azuurblauwe libellen, die er tussen de prachtige grasplanten rondvlogen.

De vennetjes zijn sowieso al prachtig -mijn liefde en ik genieten er enorm van- en mijn fijne zomeravond-kinder-herinneringen maken ze magisch. Hier nog wat plaatjes van afgelopen woensdag.

Thuis (later op de avond) was ‘t weer zo’n avond…

Een zalig toetje na een heerlijke middag en avond.

En nu hup, weer aan ‘t werk!

Fijn weekend. 
Kiki