What the fuck.

Deze lieverd (klik om nieuwsbericht te lezen). Een koe die ontsnapte van de plek waar ze vermoord zou worden. Haar ogen, dat onschuldige bekkie. Ze dacht dat ze vrij was. Maar ze werd alsnog neergeschoten. En omdat ze na meerdere schoten tóch nog probeerde op te staan (hoeveel wil om te leven kan een dier hebben), kreeg ze een schot in haar lieve kop. Zelfs toen was ze niet meteen dood.

Toen kwam er pijlsnel een dierenarts die -onder het mom van ‘dierenleed voorkomen’ (…) haar keel doorsneed. En hoe toevallig: dat doorsnijden van haar keel was ook meteen DE manier om haar vlees voor consumptie goed te houden. Goed man, goed werk. Maarja, als ze dan toch zoveel ellende moest doormaken, dan maar liever nog wel opgegeten kunnen worden.

Vandaag ligt ze in het vleesvak van de supermarkt. Omdat wij mensen vinden dat we overal recht op hebben, ook op het immense leed van een levend wezen dat gevoel heeft. Leed, voor lekker.
WTF.

Dat we dit nog steeds normaal vinden in een wereld waarin het hartstikke anders kan – en waarin je echt niet ineens 90 graden om hoeft te draaien, maar ook in stappen kan bijdragen aan / toegroeien naar het verminderen van dit gruwelijke leed. Ook ik eet nog niet 100% vegan, wel 100% vega en zoveel mogelijk vegan. Elk nieuwsbericht zoals dit, brengt me weer een stap verder in mijn persoonlijke maatregelen tegen dierenleed in m’n mond. Geen gewone kaas meer en de stap van vegetarische kaas (met niet-dierlijk stremsel) naar vegan kaas (de enige soort die dierenleed-vrij is). Geen visoliecapsules maar die met algen (vegan dus). Biologische vis, maar uiteindelijk gewoon geen vis meer. Ik kan het ook niet in een keer, slap als ik ben in sommige zaken. Maar elke stap de goede kant op, is beter dan geen stappen.

De lieverd die probeerde te vechten voor haar leven maar geen schijn van kans had; ze haalde het nieuws. Dat dan in elk geval nog wel. Elke koe, elk dier dat geslacht wordt, wil niet. Wil leven. Heeft angst en paniek. Snapt niet wat het overkomt. Is het dat verdriet waard?

En ja, het is hip: quasi nuchter en stoer doen over vlees eten.
Bullshit. We zijn geen oermens meer, in niets.
Geen enkel dier hoort te lijden voor het genot van de mens.

Ook namens Dejan,
Kiki

(En nee, ik draag GEEN leer, als antwoord op het eeuwige non-argument van de vleeseter om zichzelf vrij te pleiten van zijn/haar bijdrage aan dierenleed).